Slideshow Image 1
Slideshow Image 2
Slideshow Image 3

Newsletter

Chcesz otrzymywać powiadomienia o aktualnościach wpisz swój e-mail

Gości online

Naszą witrynę przegląda teraz 17 gości 

Ostatnio na forum

Could not connect to MySQL+ No topics found
Slideshow Image 1
Slideshow Image 2
Wspólnota Emmanuel

Po raz pierwszy usłyszałem o Wspólnocie Emmanuel w lipcu 1993 roku. Wakacyjny numer "Listu" pokrótce opisywał historię 3 nowych wspólnot, które powstały we Francji w latach 70. Jedną z nich był Emmanuel. Nie przypuszczałem, że miesiąc później stanę na modlitwie wśród setek członków tej wspólnoty, w Paray-le-Monial (80 km na północny zachód od Lyonu), w duchowym i formacyjnym centrum Wspólnoty Emmanuel. Jeszcze raz, pod koniec sierpnia 1996 roku, spotkałem się ze Wspólnotą Emmanuel na organizowanym przez nią rokrocznie (od ponad 20 lat) Międzynarodowym Forum Młodzieży. Czas pięciodniowego Forum wypełniała adoracja Najświętszego Sakramentu (całodobowa), katechezy ewangelizacyjne, Eucharystia, spotkania w grupach tematycznych (groźba sekt, sens i wartość celibatu, małżeństwo chrześcijańskie, przygotowanie do modlitwy o otworzenie się na działanie Ducha Świętego w codzienności, itp.), wspólne wychwalanie Boga śpiewem i tańcem, wieczory pogodne. Tysiące młodych ludzi (Forum jest adresowane do "młodych" w wieku 18-35 lat) przeżyło sakrament pojednania korzystając z posługi kilkudziesięciu kapłanów. Moja dwukrotna obecność w Paray-le-Monial prowokowała do zadania sobie pytania: "Kim są ci ludzie, którzy nazywają siebie Wspólnotą Emmanuel ? Jaki jest charyzmat szczególny tej wspólnoty ?"

Na początku lat 70. we Francji zaczęło się przyjmować doświadczenie odnowy życia chrześcijańskiego w ramach rodzących się grup charyzmatycznych. Jednym z pierwszych ludzi, którzy przyjęli odważnie zaproszenie, by modlić się o napełnienie Duchem Świętym był Pierre Goursat (1914-1991). Pierre cierpiał widząc świat, ojczyznę, przyjaciół oddalających się od Boga i Ewangelii Chrystusowej. W jego sercu płonęło pragnienie, by głosić Jezusa szczególnie młodym ludziom. Często modlił się nocą słowami świętego Dominika: "Panie, mój Boże miłosierdzia ! Co stanie się z grzesznikami ?" W tej wytrwałej modlitwie rodziła się tęsknota do założenia wspólnoty dojrzałych chrześcijan. Pan postawił na jego drodze ludzi noszących podobne pragnienie.

W lutym 1972 roku wraz z Goursat"nowe napełnienie Duchem Świętym" przyjęła jego młoda przyjaciółka Martine Laffitte. Przez 3 kolejne miesiące, dzień w dzień, wspólnie modlili się w ich domach w Paryżu. W maju krystalizuje się wokół nich grupa modlitewna: ubogi początek-razem 5 osób. Co tydzień jednak przybywało osób. Jedną z nich był Pierre-Marie Chaboche, 16 letni licealista pochwycony dla Pana (w stołówce !) słowami Pierre Goursat: "Byłoby dobrze, gdybyś przeczytał Dzieje Apostolskie. W grupie chcemy żyć tak jak Apostołowie". Rzeczywiście, Bóg był obecny i czynił swoje dzieło w nowych członkach grupy. "Dokonywała się w nas całkowita przemiana- wspominał Goursat. Żyliśmy w radości. Śmialiśmy się cały czas". Późną jesienią tego samego roku trzeba było dokonać podziału: grupa była zbyt liczna. Dlatego zimą następnego roku tworzą się 2 grupy. By łączył je ten sam charyzmat potrzebna była wspólna nazwa. Kilku członków zaczęło modlić się w tej intencji. Szczegóły tych poszukiwań wydają się tak zadziwiające i pouczające, że warto o nich wspomnieć szerzej.

Początek marca 1973 roku. Jedna z "poszukujących" zostaje zasypana różnymi fragmentami z Biblii wyrecytowanymi przez jedną z nowych członkiń grupy. Wśród fragmentów szczególnie uderzał ten z proroka Izajasza: "Pan sam da wam znak: oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel." Gdy uradowana spotyka krótko potem znajomą siostrę zakonną i chce podzielić się z nią przeczuciem znalezionej nazwy ta ubiega ją mówiąc jedno słowo - Emmanuel. Martine z kolei wielokrotnie w prywatnej lekturze trafia "przypadkiem" na zdanie z Ewangelii wg Mateusza: "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami." Również w tym czasie Pierre Goursat poruszony jest tym samym cytatem mówiąc: "Emmanuel, to Bóg który jest zawsze z nami." Żeby tego było za mało jeden z nowych członków grupy dziękując za nawrócenie komponuje wiersz, któremu daje tytuł ... - "Emmanuel". Bóg sam zatroszczył się o imię dla tworzącej się wspólnoty. Wszyscy zaś członkowie nazwę przyjęli z wielkim entuzjazmem.

Wspólnota Emmanuel, tworząca się w powyżej naszkicowanych okolicznościach, składa się ze świeckich i duchownych, którzy zobowiązują się żyć w duchu wspólnego charyzmatu "Emmanuel-Bóg z nami". Trójmianem tego charyzmatu są słowa: "Adorować"(szczególnie Jezusa Eucharystycznego), "Współczuć"(razem z Bogiem i cierpiącymi braćmi) oraz "Ewangelizować"(przez prasę, książki, ewangelizacje szkolne, uliczne i parafialne, prowadzenie szkół ewangelizacji). Wspólnota została po raz pierwszy kanonicznie zaaprobowana w archidiecezji paryskiej w 1980 roku. Jej wzrost od 500 członków w 1973 do 6000 w roku 1997, oraz obecność w wielu krajach Europy( w Polsce obecna w Warszawie i Krakowie) i świata doprowadziły do uznania w 1998 roku przez Stolicę Apostolską Wspólnoty Emmanuel jako prywatnego stowarzyszenia wiernych na prawie powszechnym.

Emmanuel jest przede wszystkim"wspólnotą adorujących". "Adorować" jest pierwszym wezwaniem i zaproszeniem. Angażując się we Wspólnotę każdy jej członek zobowiązuje się do przynajmniej jednej godziny dziennie milczącej adoracji (Najświętszego Sakramentu jeśli tylko możliwe). Adoracja pomaga zaczerpnąć z Serca Jezusowego Jego najgłębsze "uczucia" - współczucie i płonący zapał do ewangelizacji.

Żywotność Wspólnoty Emmanuel (przejawiająca się m.in. w wciąż wzrastającej w jej łonie liczbie powołań kapłańskich i do życia konsekrowanego) jest znakiem czasu dla wszystkich grup i wspólnot Kościoła. Miłość do cierpiących braci oraz moc ewangelizacji rodzą się w adoracji Jezusa. Emmanuel tę prawdę przypomina.

dk. Paweł Barylak SDB

P.S. Rozmowę z Pierre Goursat i Martine Laffitte znajdziesz w książce F. Lenoir "Nowe wspólnoty" Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 1993.

Biuletyn SWE nr 23, s. 4

 

© Salezjańskie Wspólnoty Ewangelizacyjne 2012

Wykonanie: Staniszewski-IT tworzenie stron Szczecin